عبادك المؤمنين من الظلم اين جمله در جاهاى متعددى وارد شده در آن زيارت نامهء حضرت كه با جملهء السلام على الحق الجديد و العالم الذى علمه لايبيد شروع مىشود در آنجا هم آمده تا حضرت نيايد ما در ذلت هستيم ما از ذلت نجات پيدا نمى كنيم عزت‌ها موقت است و استنقذ به عبادك المؤمنين من الظلم و انعش به البلاد واقتل به جبابرة الكفر واقصم به رئوس الضلالة و ذلّل به الجبارين و الكافرين ، ذلّل به الجبّارين و الكافرين معنايش اين است كه ذلت‌هاى ديگرى كه فعلا آنها پيدا مى كنند دوام ندارد ذلت دايمى به دست حضرت انجام مىشو دو ابر به المنافقين و الناكثين و جميع المخالفين و الملحدين فى مشارق الارض و مغاربها و برّها و بحرها و سهلها و جبلها حتّى لاتدع منهم ديارا و لا تبقى لهم آثارا و طهّر منهم بلادك و اشف منهم صدور عبادك اهلاك مخالفين به طور موقت ، هميشه هست در زمان ، پيغمبر ائمه و ديگر ازمنه بوده ولى محدود بوده است . نابودى دائم همهء دشمنان فقط به دست مولايمان ، امام زمان ( عج ) است . شفاى صدور بندگان هم به اين است . اين هم مفاد روايات نيز هست . 9